Każdy ze stosowanych obecnie programów do transmisji strumieniowych używa stratnej kompresji, czyli materiał odbierany jest gorszej jakości niż źródłowy. Pozwala to znaczne ograniczenie pasma transmisji, przy umiarkowanym pogorszeniu jakości. Stosując zbyt dużą kompresję, w odbieranym materiale zaczynają być widoczne różnego rodzaju błędy. Dzieje się tak wtedy, gdy zastosowany kodek nie jest w stanie zakodować wszystkich informacji o obrazie. Istnieje prosta zasada, im większy stopień kompresji, tym większa ilość błędów. Najbardziej charakterystycznym błędem jest pojawianie się małych bloków w wyświetlanym materiale.
W celu obiektywnego zbadania skompresowanego materiału wideo wykorzystuje się specjalne metryki.
PSNR
Metryka PSNR służy do przedstawienia różnic między szczytowymi wartościami stosunku sygnału do szumu. Na rysunku 4.3 przedstawione zostały dwa kadry z filmu, pierwszy jest to kadr źródłowy, natomiast drugi po kompresji. Aby jak najlepiej uwidocznić miejsca, gdzie w wyniku kompresji powstał szum pokazany został PSNR w formie wizualnej. Kolor zielony symbolizuje miejsca w których powstały błędy kompresji.
Rys. 4.3. Prezentacja metryki PSNR
(źródło: MSU - www.compression.ru)
Delta
Rysunek 4.4 przedstawia metrykę Delta. Opisuje ona różnicę między kolorami tych samych punktów obrazu przed i po kompresji. Czym kolor jest bardziej czerwony, tym większe są różnice w zakodowanych kolorach.
Rys. 4.4 Prezentacja metryki Delta
(źródło: MSU - www.compression.ru)
Blurring Measure
Kolejna metryka (rys. 4.5) pokazuje stopień rozmycia lub wyostrzenia obrazu poddanego kompresji. Kolor zielony symbolizuje miejsca w obrazie, gdzie kodek wyostrzył, natomiast czerwone, gdzie rozmył obraz w stosunku do źródłowego.
Rys. 4.5. Prezentacja metryki Blurring Measure
(źródło: MSU - www.compression.ru)
Blocking Measure
Ostatnia metryka wskazuje miejsca powstawania efektu blokowania obrazu. Kodeki operują na blokach pikseli w celu zakodowania elementów obrazu. Zbyt duża kompresja powoduje, że bloki kodowane są ze zbyt mała szybkością bitową, co z kolei powoduje ich uwidocznienie. Rysunek 4.6 przedstawia miejsca gdzie zjawisko blokowania jest największe. Widać również, że tło oraz postać potraktowane zostały przez kodek jako dwa odrębne obiekty i zakodowane z różną szybkością. Zjawisko blokowania na postaci jest znacznie mniejsze niż na tle.
Rys. 4.6 Prezentacja metryki Bloking Measure
(źródło: MSU - www.compression.ru)
