Druga symulowana sieć (rys. 5.28) składa się dwóch komputerów klienckich oraz dwóch serwerów. Podobnie jak w poprzedniej sieci, tak i tu można potraktować klientów oraz router 1 za sieć domową, która podłączona jest do znajdujących się w Internecie dwóch serwerów. Wszystkie węzły sieci, oprócz połączenia między routerami, połączone zostały łączem 100Mbit/s. Do połączenia między routerami użyte zostało łącze 512kbit/s, które symuluje popularny dostęp do Internetu – Neostrada 512. To właśnie ono jest przyczyną występowania zatorów w sieci.
Rys. 5.28. Schemat symulowanej sieci domowej
Komputer nazwany „Klient radio”, inicjuje w 10 sekundzie symulacji, strumieniową transmisję radiową, następnie w 30 sekundzie „Klient wideo” rozpoczyna transmisję wideo. Transmisja radiowa odbywa się z obecnie najpopularniejszą przepływnością dla muzyki, mianowicie 128kbit/s. Pakiety w polu IP Precedence mają ustawione „streaming” Symulowany strumień wideo ma przepływność 400kbit/s i typ usługi „best effort”. Wybór takiej przepływności podyktowany został faktem, że podobną przepływnością charakteryzują się filmy prezentowane na stronach typu: YouTube lub Video Google. Przedstawiony scenariusz trwa 200 sekund i ilustruje często spotykaną sytuację w której użytkownik słuchając radia internetowego, włącza film na stronie WWW.
W symulacji, główny nacisk położony został na ukazaniu, jak duże powstają łączne opóźnienia oraz utraty pakietów w zależności od sposobu kolejkowania pakietów. Wyniki zostaną wykorzystane do zbadania wynikowej jakości transmitowanego materiału wideo w zależności od użycia różnych technologii strumieniowych.
